James Bond Nederland

Interview: “Murder On Wheels” een James Bond Verhaal (Spoiler Alert)

De nieuwe James Bondfilm laat nog wel even op zich wachten. Maar dat bracht een Nederlandse James Bond liefhebber op een idee. Waarom help ik de producenten niet een handje en maak ik mijn eigen James Bond verhaal? Dat is precies wat Gert Jan Waterink deed! We vroegen hem naar het verhaal en hoe hij op dit idee is gekomen. Dit interview bevat spoilers!

Wie is Gert Jan Waterink?

Ik ben een internationaal georiënteerde Bond-fan van 35. Ik woon en werk alweer 5 jaar in Barcelona, Spanje. Af en toe woon ik wat evenementen bij van de Spaanse Bond-fanclub Archivo 007. Al moet ik toch toegeven dat Nederland wat gepassioneerder is van James Bond dan Spanje. De Bond films leven in Nederland wat meer dan hier.

Maar ik heb het erg naar m’n zin in Barcelona. Ik woon bijvoorbeeld in de alternatieve hotspot van Barcelona, de wijk Gracia. En dat zorgt voor de nodige creatieve input. En dit verhaaltje is er een voorbeeld van. Ik ben idolaat van de vroege Connery-films, heb een zwakte voor het prachtige On Her Majesty’s Secret Service en denk nog steeds dat als Ian Fleming nu nog geleefd zou hebben, hij verrukt zou zijn geworden van Skyfall en Casino Royale.

Hoe ben je op het idee gekomen om je eigen James Bond verhaal te gaan schrijven?

Ook al vind ik SPECTRE één van de betere Bond films van de afgelopen 25 jaar, de film heeft veel -terechte- kritiek gekregen. Mede als gevolg van de Sonyleaks lag het hele (draft) script op straat. En dan kom je er naderhand achter dat de schrijvers (John Logan, Neal Purvis, Robert Wade en Jezz Butterworth) toch veel problemen hadden met het script. Ik denk dat men iets te graag van MI6 een familie wilde maken a la Mission: Impossible.

Ook wilden de producers na het verkrijgen van Kevin McGlory’s rechten in 2013 iets te graag een groot, misschien té omvangrijk verhaal maken omtrent het karakter Blofeld. Ik heb het altijd prachtig gevonden dat we weer eens een film van arch nemesis Blofeld zouden krijgen, maar dan moest het wel op een gedoseerde manier gebeuren. Uitgangspunt van een origineel Bond verhaal moet Ian Fleming’s werk zijn. Niet dat wat andere Hollywood blockbusters al gedaan hebben.

Murder On Wheels; Kan je kort het verhaal beschrijven?

Tijdens de eerste Formule 1 kwalificatierace in Abu Dhabi, komt de Saoedische coureur en MI6-informant Prins Kaseem Bashir om het leven. Al gauw wordt er binnen MI6 gedacht aan opzet, omdat Bashir drugsgeld op het spoor was. Eenmaal in London krijgt geheim agent James Bond 007 dan ook de opdracht om samen met een collega van Kaseem Bashir, de testcoureur Galatea Brand, dit spoor verder te onderzoeken. James Bond wordt het daarbij makkelijk gemaakt, omdat Blofeld nu dan toch echt dood is.

Het spoor brengt de twee bij de beroemde filantroop en autofanaat Jack Spang. Wat volgt is een uitnodiging voor Spang’s nieuwe Flexum GTE Endurance Race. Met twee races verdeeld over twee weken, gigantische inzetten en een ‘hoofdprijs’ waar MI6 z’n zinnen op heeft gezet, moeten Galatea en James deze gevaarlijke race zien te winnen. Maar niets is wat het lijkt en de race lijkt al gauw een dodelijk voorspel te worden voor iets groters.

Welke karakters spelen een rol in Murder On Wheels?

Ernst Stavro Blofeld keert terug, al is dat voornamelijk van belang in het begin van het verhaal. Want in “Murder On Wheels” is de Elon Musk-achtige filantroop en miljardair Jack Spang (overigens een karakter uit Fleming’s roman Diamonds Are Forever) de hoofd-antagonist. Hij is eigenaar van o.a. Flexum Motors, producent van EV’s. Natuurlijk keert ook geheim agent 007 terug, en ook Felix Leiter heeft in dit verhaal een leuke rol.

James Bond wordt verder bijgestaan door twee belangrijke Bond-vrouwen, Galatea “Gala” Brand (naam uit de roman Moonraker), monteur en testrijdster voor Aston Martin Racing. En dan is er nog Carla Spang, de getroebleerde vrouw van Jack Spang, die de Spang Foundation runt, maar er ook relationele perikelen op nahoudt. Achter de schermen krijgt Jack Spang ondersteuning van henchman Hinx, nog steeds last van een whiplash, en we zien de herintroductie van Irma Bunt.

Waarom focus je je in het verhaal op Spectre? Vind je dat de productie hiermee door moet gaan?

In literair opzicht is S.P.E.C.T.R.E. altijd de hoofdantagonist geweest van James Bond 007 en MI6. Een soortement van anti-MI6. En Ian Fleming had een goede reden om S.P.E.C.T.R.E. te introduceren. Hij wilde een beetje af van het duidelijke omlijsten van de vijand van het Westen als zijnde een land. In de Koude Oorlog was dat natuurlijk Rusland (SMERSH in de boeken). Met de creatie van syndicaat S.P.E.C.T.R.E. creëer je meer creatieve en verhaaltechnische mogelijkheden zonder meteen een heel land te bestempelen als slecht.

Het interessante is ook nog eens dat er daadwerkelijk veel geheimzinnige en relatief machtige organisaties zijn, zoals de mede door Prins Bernhard opgerichte Bilderberg Conferentie of recentelijk nog het gedoe omtrent de Clinton Foundation. Dus ik heb het altijd een zeer goed idee gevonden om S.P.E.C.T.R.E. en eventueel Blofeld weer terug te laten keren.

De Bond producers deden er altijd nogal afwijzend over, maar dat was makkelijk te begrijpen omdat EON Productions in juridisch opzicht weinig anders kon (Kevin McGlory). Toen in 2013 de rechten weer terug kwamen bij EON, kon men er vergif op in nemen dat S.P.E.C.T.R.E. weer terug zou keren, vermits het maar op een gedoseerde manier zou gebeuren.

Na de main titles focus je je op de rechtszaak rond Ernst Stavro Blofeld. Waarom? Vind je het belangrijk dat dit verhaal verteld wordt?

Heel erg belangrijk. Ik vind dat de Bond producers SPECTRE en vooral Blofeld iets te snel wilden introduceren. Zoals ik net al zei hebben regisseur Sam Mendes en de Bond producers wellicht iets teveel met een schuin oog gekeken naar andere Hollywood blockbusters. Denk daarbij aan de terugkeer van Khan in Star Trek: Into Darkness (J.J. Abrahms, 2013) en Talia al Ghul in The Dark Knight Rises (Christopher Nolan, 2012). En daar ging het een beetje verkeerd.

Blofeld is vooralsnog iemand die achter de schermen en in alle geheimzinnigheid probeert Bond en MI6 een loer te draaien. In SPECTRE werd dat helemaal overboord gegooid op het einde van de film. Het hele hebben en houwen van SPECTRE en Blofeld kwamen op straat te liggen. Ineens ligt Blofeld daar op de brug als een soortement van gevangen ISIS-terrorist. In mijn opinie Blofeld-onwaardig, en ik wilde daarom al snel in het verhaal Blofeld op een effectievere manier ten tonele brengen.

Je geeft Blofeld plastische chirurgie. Waarom heb je hiervoor gekozen?

Het leek me allereerst een leuk idee om plastische chirurgie op een wat realistischere manier te gebruiken als dat men deed in Thunderball en Diamonds Are Forever. Maar het was ook een noodzakelijk verhaalelement, om zo de vernieuwde introductie van Blofeld te effecturen. En dan wel op zo’n manier dat MI6 en James Bond gedurende het gehele verhaal geen weet hebben dat Blofeld nog leeft.

Waarom heb je ervoor gekozen om Hinx terug te laten keren?

Persoonlijk vond ik Hinx een effectieve henchman, maar in SPECTRE werd de relatie tussen Blofeld en Hinx wat matig uitgelegd. Overigens ben ik de mening toegedaan dat je een flinke whiplash kunt krijgen, zelfs je nek kunt breken als je met veel gewicht aan een touw om je nek een treinstel uitgemieterd wordt. Maar ik geloof niet meteen dat dat de dood tot gevolg heeft. Ik heb me ook altijd afgevraagd waarom Sam Mendes niet voor een shot koos waarin het wat duidelijker werd gemaakt dat Hinx nog in leven was.

Wellicht is dat gedaan om Daniel Craig meer vrijheid te geven. Als SPECTRE echt z’n laatste film is, dan kun je Hinx definitief uitzwaaien. Maar om een lang verhaal kort te maken, ik had iemand nodig die de dubbelganger van Blofeld zou gaan vermoorden. Hinx is daar uitermate geschikt voor. We hebben al gezien hoe hij op een schokkende manier het Spaanse SPECTRE-lid Guerra ombrengt (overigens vond ik het pijnlijke kapotdrukken van Guerra’s ogen een zeer geslaagde herinterpretatie van elektrocutie). Ik wilde daar wat meer van zien.

In je verhaal laat je Bond en Galatea Brand naar Nederland afreizen. Waarvoor heb je daarvoor gekozen?

Haha, als Nederlandse Bond-fan hoop je natuurlijk altijd een keer dat de Bond producers weer terugkeren naar Nederland voor een on-location shoot . Maar feitelijk is het ook zo dat de Nederlandse overheid een grote fabriek van Elon Musk’s Tesla naar Nederland probeert te halen. Vergeet ook niet dat Nederland gezien z’n perfecte geografische ligging altijd veel aantrekkingskracht heeft gehad op handel en ook op criminaliteit. We onderschatten soms weleens het belang van dat kleine landje in de wereld.

Het verhaal speelt zich veel af rond de racerij. Een bewuste keuze?

Ja. In eerste instantie omdat ik vind dat 007 in de films altijd heel erg afhankelijk is gemaakt van snufjes en gadgets en recordwaardige stunts. Maar als je er even goed over nadenkt, dan zijn er weinig Bond films met ‘car chases’ die echt tot de verbeelding spreken; die altijd hoog in de lijstjes van ‘memorabele car chase’ staan. Die rollen zijn altijd weggelegd geweest voor films als Bullit (Peter Yates, 1966), Grand Prix (John Frankenheimer, 1966) en Ronin (John Frankenheimer, 1998). Veel interessanter vind ik bijvoorbeeld de ‘car stock chase’ in On Her Majesty’s Secret Service, waarin Tracy’s behendigheid achter het stuur heel geloofwaardig tot z’n recht komt. Zoiets wil ik ook zien bij James Bond zelf.

Ten tweede is er simpelweg nog geen Bond film gemaakt die zich bewust in de racerij afspeelt. Thunderball wordt weleens gezien als een uithangbord van watersport, OHMSS is de wintersport film en Casino Royale geeft het casino-leven mooi weer. Dat is niet echt het geval met autoracen. Kijk, per definitie is elke Bond film niet origineel. Het bouwt voort op een bekende formule. Maar binnen de grenzen van die formule wil je wel met iets unieks komen. Ik denk dan ook dat dat heel goed kan met autoracen.

Waarom kies je ervoor om James Bond via Spectre te laten vernederen?

Geheim agent 007 is natuurlijk een held, maar hij heeft ook absoluut zijn zwaktes. Ik bedoel, een echte geheim agent van MI6 laat zich echt niet verleiden door vrouwen. Maar zonder dat stukje naïviteit van Bond, creëer je ook geen interessant verhaal. En er is denk ik niets mooiers dan het voor paal zetten van James Bond. Dat is in From Russia With Love gedaan, maar daarna vond men het ineens niet meer ‘cool’ om Bond te vernederen. Joh, dat moet je juist wel doen.

Je zou graag zien dat Micheal Fassbender de rol van Jack Spang bekleed. Waarom heb je hiervoor gekozen en dan met name omdat hij weleens als opvolger voor Daniel Craig wordt genoemd?

Nochtans denk ik dat Daniel Craig gewoon terugkomt. Het hele team omtrent SPECTRE is denk ik simpelweg wat uitgeput. Mocht Daniel Craig terugkomen, dan zou ik het fantastisch vinden als hij tegenover Michael Fassbender z’n acteertalenten kan laten zien. En laten we wel wezen, Fassbender kan zeer goede antagonisten neerzetten. Maar ook als Steve Jobs liet hij een zeer gelaagde multi-miljonair en oprichter van Apple zien. Dus waarom dan geen Elon Musk-achtige filantroop?

Carla Spang en Galatea Brand zijn geliefden van elkaar. Waarom heb je daarvoor gekozen?

Zoals je kon lezen is Galatea Brand openlijk biseksueel. Pussy Galore had in de roman Goldfinger ook bijna dezelfde seksuele voorkeur (ze was openlijk lesbisch). Goed idee om dit nu dan eens echt uit te beelden toch? Uiteindelijk was de tijd in 1964 nog niet rijp om Pussy intiem te zien met een vrouw. En de schrijver Richard Maibaum wilde het karakter daarom dan ook heteroseksueel laten zijn (de producers wilden dat natuurlijk vanwege de toen strenge cencors).

Overigens liet Rosa Klebb in de film From Russia With Love het gezelschap van vrouwelijk schoon niet onberoerd. En ook Silva wist Bond’s ‘G-spots’ in Skyfall perfect te vinden. Maar ik vind dat het tijd is om homoseksualiteit nog wat nadrukkelijker weer te geven. En dan op een sexy, stijlvolle, geloofwaardige en ietwat humoristische manier. Een perfecte afsluiter dus. En wie wil nou niet Craig’s gezicht zien als hij deze dames gezamenlijk in bed aantreft?

Het verhaal is compleet met een chronologische color chart opgezet. Is het je plan om met dit script het verhaal verfilmd te krijgen?

Ik ben realistisch. Het filmwereldje als carrièreladder is een lastige. Als je echt iets met film wilt doen, dan is het verstandiger om op zeer jonge leeftijd jouw ouders af te persen voor hulp voor een filmstudie . En die kwaliteiten heeft helaas niet iedereen. Ja, ik ben zeer gedetailleerd geweest in m’n slot-paragraafjes, over bijvoorbeeld de karakters, mijn argumenten en die color chart. Maar ik doe dat ook gewoon voor de leuk. Dat levert juist later weer interessante discussies op met mede-Bond-fans.

Heb je al eens filmmaatschappijen benaderd? Wat is de eventuele status hiervan?

Heel eerlijk? Ja, ik heb al wel iets ‘gedaan’. Maar het is belangrijk om je te realiseren dat je als ‘gewone’ Bond-fan echt meer kwaliteiten moet bezitten dan enkel creativiteit en schrijverstalent. Je moet jouw idee kunnen “pitchen” aan dure literaire (film-)agentschappen. Je moet willen verhuizen naar Hollywood. En je moet vooral een erg lange adem hebben. En dat is in mijn geval bijna ondoenlijk. Maar wie weet durven de producers het aan om te reageren op een brutaaltje als ik.

Jorrit van der Valk

Jorrit van der Valk

Jorrit van der Valk richtte in 2006 samen met Merlijn het platform James Bond Nederland op. Met als doel Nederlandse en Vlaamse 007 liefhebbers van James Bond nieuws te voorzien. Jorrit is een Utrechter, maakt graag videoproducties voor James Bond Nederland en heeft een passie voor de geheime agent. Zijn meest memorabele film is The World Is Not Enough, overigens de eerste Bond-film die hij in de bioscoop zag.

1 reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Leuk interview. En kan me veelal vinden in de mening van Gert Jan. Ben zelf ook met name liefhebber van de Fleming-boeken en de jaren zestig Bondfilms. Aanrader om zijn verhaalidee voor Bond25 eens te lezen!
    Eigenlijk zou EON het voorbeeld van LucasFilm moeten volgen (wat de laatste tijd vaak wordt gedaan in Hollywood bij franchises): zet een groep creatieve schrijvers (vaak liefhebbers van de franchise) bij elkaar en laat hen al brainstormend tot een verhaal komen. Niet meer de klus voor een hele reeks films bij 1 of 2 personen neerleggen maar een club verhalenbedenkers.

    Gert Jan lijkt me daarvoor uitermate geschikt. En ik schuif zelf ook graag aan 🙂