James Bond Nederland

Bond 25: Hoe ziet een werkdag op de set eruit?

Nu de opnames voor de nieuwe James Bond-film in volle gang zijn, dwalen mijn gedachten regelmatig af naar de filmset. Maar weten we ook wat ze op die set precies aan het doen zijn?

Hoe verloopt eigenlijk de werkdag van Daniel Craig en regisseur Cary Fukunaga op de filmset van Bond 25? En waarom lopen er regelmatig medewerkers niets te doen? Ik probeer het in dit artikel te duiden.

Sommige afbeeldingen in dit artikel bevatten spoilers.

Na het ‘action’ van Cary Fukunaga spelen Daniel Craig en de andere acteurs hun rol, maar tussen de opnamen door blijft het gissen naar wat al die cast- en crewleden precies doen en hoe ze elkaar niet voor de voeten lopen op de vaak overbevolkte set. Om dat laatste zoveel mogelijk te voorkomen heeft Hollywood een goed afgestemd systeem ontwikkeld voor het opnemen van een speelfilm.  

©Jules Bridger, Splashnews.com, 2019.

Meer dan duizend medewerkers

Bond 25 wordt gemaakt door een uitgebreide crew van meer dan duizend toegewijde mannen en vrouwen. Veel van hen werken op freelance basis, anderen zijn afkomstig van de bedrijven die op het terrein van Pinewood Studios gevestigd zijn.

Honderden mensen werken vanachter een bureau, zoals de CGI-specialisten die het opgenomen filmmateriaal digitaal bewerken. Zij lopen Daniel Craig in ieder geval niet voor de voeten als hij in Italië of Noorwegen zich op een scène voorbereidt. Anderen lopen wel op de set rond en vooral bij actiescènes is het aantal medewerkers aanzienlijk. Wat voor buitenstaanders als een drukke en onoverzichtelijke filmset overkomt, is in werkelijkheid een geoliede machine.     

©Splashnews, 2019

Technici van de set

Voordat de acteurs met de repetitie van een scène beginnen, worden de technici gevraagd de set te verlaten. Achter de schermen hebben zij dan even niets om handen terwijl regisseur Cary Fukunaga met Daniel Craig, Rami Malek of Léa Seydoux de scène repeteert. 

Cary Fukunaga neemt dan eerst nog eens met de acteurs door wat hun karakter wil. Het belangrijkste voor een acteur is de betekenis van de dialoog te begrijpen en de situatie waarin hij of zij zich bevindt. Cary vertelt ook waar en wanneer ze op de set lopen, stilstaan of zitten, en natuurlijk waar de camera komt te staan. Vaak wordt de camera op de plek gezet waar de actie zich naar toe beweegt (let er maar eens op). Het is aan de regisseur te bepalen wanneer de acteurs tijdens een scène lopen en wanneer ze de dialogen spreken.  

Zittend: Robert Davi, Timothy Dalton en regisseur John Glen overleggen op de set van License to Kill (1989).

Acteurs spelen scène voor

Als de acteurs voor de eerste keer de scène voorspelen, kijkt Cary Fukunaga hoe de acteurs zich bewegen binnen het door hem bedachte plan. Cary staat tijdens de repetitie zelf op de plek waar later de camera wordt neergezet.  

Na circa twintig minuten worden de afdelingshoofden op de set opgeroepen en spelen de acteurs de scène aan hen voor. Director of photography Linus Sandgren, de camera operator, de gaffer (hoofd elektricien) en de assistent- regisseur zien nu met eigen ogen wat de bedoeling is en wat dat voor hun eigen werk gaat betekenen. Via portofoons laten zij vervolgens de groep wachtende collega’s buiten de set weten welke apparatuur er extra uit de grote filmtrucks gehaald moet worden. 

Regisseur Guy Hamilton stuurt de set van Live and Let Die (1973) in New Orleans aan.

Terwijl Daniel Craig en zijn tegenspelers verder repeteren, controleert de director of photography onder meer of de acteurs niet te dicht bij de muren van de set staan waardoor er geen ruimte voor achterlicht is. De dolly grip-medewerker kijkt nauwlettend toe waar hij wel en niet een camerarails kan uitleggen. En de gaffer bedenkt hoe de lampen het efficiëntst opgehangen kunnen worden zodat ze niet voor elke nieuwe camera-instelling verhangen hoeven te worden.

Als de afloop van een scène eenmaal vastligt, plakt de tweede camera assistent op de plek waar de acteurs stilstaan een markeringsstreep op de vloer. De focus puller gebruikt deze strepen later als referentie voor de afstand tussen de camera en de acteurs bij het instellen van de scherpte. Dit werk komt heel precies omdat in tegenstelling tot televisieopnamen bij film gewerkt wordt met een kleine scherptediepte. Met name tijdens de dialoogscènes zijn alleen de gezichten van de acteurs optimaal scherp, de achtergrond veel minder (let er maar eens op).   

Regisseur Sam Mendes geeft Daniel Craig aanwijzingen op de set van Skyfall (2012) in Turkije.

Acteurs van de set

De acteurs verlaten vervolgens op hun beurt de filmset en gaan de make-up in of naar de kostuumafdeling. De overige crewleden komen nu met het extra materiaal de set op.

Cary Fukunaga en director of photography Linus Sandgren bespreken nu welk shot het eerst wordt opgenomen, waar de camerarails komt te liggen en welke lens nodig is. Stand-ins nemen de plaats in van de belangrijkste acteurs zodat het voor de licht- en cameramensen eenvoudiger is om de opname voor te bereiden. Voor het instellen van het lichtniveau hebben de stand-ins dezelfde haarkleur en huidtint als Daniel Craig, Naomie Harris en Léa Seydoux. 

Daniel Craig in overleg met de stuntdubbel van agent Mitchell in Quantum of Solace. Regisseur Marc Forster staat op de trap.

Acteurs op de set

Wanneer de crew alles in gereedheid heeft gebracht, komen Daniel en de andere acteurs terug op de set en oefent de camera operator de camerabewegingen met hen. Na wat laatste aanpassingen volgt dan de eerste opname.

De basismethoden voor speelfilms maken is overal gelijk in de wereld. Niet omdat men elkaar nadoet, maar omdat het de beste manier is om elkaar niet in de weg te lopen. En er is nog een reden voor. Als Bond in Italië filmt dan moeten de lokaal aangetrokken medewerkers uiteraard op dezelfde manier te werk gaan als de Engelsen en Amerikanen.

Daniel Craig bespreekt een scène met regisseur Sam Mendes op de set van Spectre (2015) in Mexico City.

Een tip uit ervaring

Ten slotte een tip voor wie zelf op een filmset wil werken: begin onderaan de ladder. Je mag dan buiten de lunchpauzes om extra broodjes, water, kauwgom en ander zaken voor de vermoeide en hongerige crew regelen. In een sector waar stress, hard werken, eindeloze perfectie, en lange dagen standaard zijn, scoor je daar als junior medewerker geweldig mee. Want net als in de echte wereld zijn het ook in de fantasiewereld van Hollywood de kleine dingen waar het dagelijks om draait.   

Gerard de Boer

Gerard de Boer

Gastredacteur Gerard de Boer zag zijn eerste Bond-film eind jaren zestig op de Duitse ARD. Welke film dat was, weet hij niet meer, wel dat de film uitblonk in extravagante decors. Als twaalfjarig jochie wilde hij cameraman worden om die enorme filmsets in beeld te brengen. Deze droom werd later werkelijkheid, alleen niet op de filmset van James Bond. Zijn interesse voor grote filmsets leidde ertoe dat The Spy Who Loved Me zijn favoriete film is.

Reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.