James Bond Nederland

Filmrecensie: Mission: Impossible 6 – Fallout

Maar “Mission: Impossible” is geen James Bond, en James Bond is geen Ethan Hunt. Wat de makers van Bond 25 wél af kunnen kijken is het oprechte enthousiasme en plezier van cast en crew bij het maken van Fallout, zowel vóór als áchter de schermen.

Was getekend: Tom Cruise. Het moet gezegd worden, de acteur laat zien dat leeftijd –hij is deze maand 56 geworden– er niet toe doet om én een overtuigende actiefilm te produceren én er zelf in mee te spelen. Met de zesde “Mission: Impossible”-film, getiteld Fallout, heeft producer, acteur en stuntman Tom Cruise tot dusver de meest gepolijste en, in emotioneel opzicht, meest zelfbewuste “M: I”-film afgeleverd.

De jaloersmakende talenten van Christopher McQuarrie

Maar, zoals met veel films het geval is, blijkt vaak dat het scenario en de regie van doorslaggevend belang zijn. Regisseur Christopher McQuarrie weet dat en legt daar met deze film de basis voor; de basis voor de beste actie-blockbuster van 2018. En dat moet niet te lichtzinnig opgevat worden.

Want op 27-jarige leeftijd won McQuarrie al z’n eerste Oscar voor het complexe scenario van “The Usual Suspects”, een misdaad-thriller over een groep van vijf verdachte criminelen die uiteindelijk als ‘team’ in opdracht van een mysterieuze schurk een schier onmogelijke overval moet beramen.

Regisseur Christopher McQuarrie Copyright © Paramount Pictures

Net als “The Usual Suspects”, probeert McQuarrie ook met Fallout de acties van één persoon voorop te stellen zonder daarbij het teamverband uit het oog te verliezen. Maar deze keer voegt McQuarrie, in vergelijking met “Rogue Nation”, meer zelfreflectie en diepte toe aan de acties van IMF-agent Ethan Hunt en zijn ‘band of brothers’ bestaande uit Benji Dunn (de ‘Q’ uit de film, gespeeld door Simon Pegg), Luther Stickell (erbij sinds “Mission: Impossible” uit 1996, gespeeld door Ving Rames) en MI6-agent Ilsa Faust.

Een impossible plot

Wat begint als een ogenschijnlijk gemakkelijke uitruil van drie plutonium-kernen met een tot de nok toe gevulde koffer met dollars, gaat, zoals met zoveel films uit deze franchise, compleet mis. Mr Hunt, Benji en Luther raken de koffer met plutonium kwijt aan een anarchistisch overblijfsel van The Syndicate, genaamd The Apostles.

Wat volgt is de opzet van het hoofdplot, waarin de IMF, nu geleid door Alan Hunley (Alec Baldwin) en de CIA, geleid door Erica Sloan –zeer overtuigend gespeeld door actrice Angela Bassett (proeven we hier wat Judi Dench-iaanse flair?)– proberen om het plutonium weer in handen te krijgen. En dat gaat gepaard met het nodige gekibbel, waarin de effectiviteit van beide intelligence branches op de proef wordt gesteld.

Acteur Henry Cavill & Actrice Angela Bassett Copyright © Paramount Pictures

Niet voor niets wordt CIA-agent August Walker, met veel zelfvertrouwen, charme en geloofwaardigheid gespeeld door de jonge Brit Henry Cavill, met Ethan Hunt op pad gestuurd. De toon voor veel intrige, verraad en een keur aan impossible plot twists is daarmee gezet. Typisch aan de franchise is dat al deze twists ook voor de nodige complexiteit zorgen.

Dat is inherent aan de twee woorden Mission en Impossible, maar maakt het soms ook wat moeilijk te volgen voor de leek. Daar waar James Bond 007 hooguit een keer wat assistentie krijgt van Q’s snufjes, er veelal alleen voor staat en dus écht zelfredzaam moet zijn, moeten er bij de IMF hele (CGI-)maskers en zelfs (tot twee keer toe) een ‘filmset’ aan te pas komen zodat de nucleaire wetenschapper Nils Debruuk en CIA-macho Walker een loer gedraaid kunnen worden.

Karakters met een hart en niet zomaar actiehelden

Maar Christopher McQuarrie doet dat wel op een zelfbewustere manier dan bijvoorbeeld regisseur Sam Mendes dat deed met “SPECTRE”. Hij laat de handelingen en snufjes voortkomen uit de intenties, gebeurtenissen, emotionele motivaties en worstelingen van de IMF-agenten uit voorgaande M:I-films. McQuarrie gaat daarbij niet té diep in het verleden van Hunt wroeten, zodat z’n jeugd er niet aan te pas hoeft te komen.

Acteur Tom Cruise tijdens de Amerikaanse première Copyright © AP

Toch zorgt de film wel degelijk voor emotionele momenten en intiem menselijk drama. De natuur van een IMF-agent zorgt er namelijk voor dat een gewoon braaf burgerleven er vrijwel niet in zit.

En dat wordt zichtbaar in de, overigens goed geoliede, climax in Kashmir, India (gefilmd in Noorwegen). De schurken uit de film, wederom Solomon Lane (Sean Harris), maar ook een mysterieuze man genaamd John Lark, willen namelijk niet zomaar twee kernbommen tot ontploffing brengen in een (drink)water-rijk gebied.

Nee, Hunt’s geliefde Julia (Michelle Monaghan) werkt namelijk ook in dat gebied, waardoor de confrontatie tussen Ethan Hunt en de boosaardige Apostles ook erg persoonlijk wordt. Ook in individuele scenes tussen twee karakters, bijvoorbeeld tussen Luther en Ilsa en Luther en Julia, worden de intenties van goedzak Ethan Hunt alleen maar geloofwaardiger.

Uitmuntende, bijna trendsettende actie

En dit zorgt er weer voor dat de actie en de stunts in de films een nuttige bijdrage leveren aan het plot én de karakterontwikkelingen en niet meer zomaar uitmonden in op zichzelf staande actie. De zin en het nut van de Impossible Mission Force en Ethan Hunt komen daarbij nadrukkelijk aan bod.

Maar natuurlijk is het vermaak van deze film minstens zo belangrijk en de actie zet daarbij een nieuwe en enigszins trendsettende standaard waaruit onder andere de crew van Bond 25 hopelijk wat inspiratie kan halen. Hier niet een car chase ‘voor de mooi’ als zijnde een ballet op de voorgrond van een Romeinse, romantisch belichte, nacht.

BMW 5-Serie E28 (1985) tijdens filmen Copyright © Paramount Pictures

Nee, Christopher McQuarrie laat hier ook andermaal zien dat hij een uitstekende actie-regisseur is. Oude glorietijden uit de jaren ’70 en ’80 waarin Jean-Paul Belmondo nog zelf de stunts uitvoerde, doet McQuarrie hier herleven. Ook qua stijl proef je her en der een vleugje John Frankenheimer, en een snufje Rémy Julienne. En de ijle 10km hoge lucht waarin B.J. Worth zich ooit bevond doet je adem écht wel even stokken.

Ragdoll Cruise

En acteur Tom Cruise doet het allemaal maar even. Als een soortement van voetbal wordt hij door de regisseur heen en weer gegooid en getrapt. Maar effectief is het zéker. In Parijs zie je Mr Hunt zélf in volle paniek de pook van een oude 5-Serie aan gort schakelen.

Tom Cruise op de kliffen van de Noorse Fjordenkust Copyright © Paramount Pictures

Mr Hunt stopt af en toe even erg abrupt als hij bij de zoveelste poging om van gebouw tot gebouw te springen realiseert dat het z’n dood kan zijn. Mr Hunt heeft vechthulp nodig van Walker als ze een Chinees lid van The Apostles moeten uitschakelen.

En Mr Hunt’s onvermogen om volledige controle te krijgen over een helikopter bezorgt je af en toe ook een ongemakkelijke schaterlach. Kortom, het lijkt allemaal extreem realistisch, ook al wordt er af en toe gebruik gemaakt van enkele, onopvallende, CGI-effecten.

Tekortkomingen, maar vrijwel onzichtbaar

Mission: Impossible 6 – Fallout” heeft natuurlijk enkele tekortkomingen. Zo is voor een Bond-fan het scenario soms lastig te volgen, waardoor je in retrospectief met enkele vrienden de film wat nadrukkelijker moet nabespreken wil je vat krijgen op het plot.

Team IMF, on the “Hunt” for peace Copyright © Paramount Pictures

En wat ook een beetje mist in deze film is de stijl, klasse en kennis van cultuur die Hunt’s Britse tegenstrever dan weer wel heeft. De film mist dat beetje ‘sex & violence’ waar Ian Fleming ooit eens aan refereerde.

Maar “Mission: Impossible” is geen James Bond, en James Bond is geen Ethan Hunt. Wat de makers van Bond 25 dus wél af kunnen kijken is het oprechte enthousiasme en plezier van cast en crew bij het maken van “Fallout”, zowel vóór als áchter de schermen.

Acteur Tom Cruise en Regisseur Christopher McQuarrie zetten hier absoluut een standaard neer die we in the age of Marvel al lang niet meer gezien hebben. “Mission: Impossible 6 – Fallout” verdient daarom de nodige (technische) Oscars.

En als Barbara Broccoli & Michael G. Wilson op zoek zijn naar een zevende vertolker voor geheim agent 007? Ze hoeven niet verder te zoeken: de 35-jarige Britse acteur Henry Cavill is wat dit artikel betreft nu een frontrunner.

Gert Waterink

Gert Waterink

Gert werd al op vroege leeftijd geprikkeld door het intense schatergelach van zijn vader bij het zien van een James Bond film. Rond z’n 10e zag hij zijn eerste Bond-film op TV, “You Only Live Twice”. Toen nog uitgezonden bij de AVRO op Nederland 1. De rage was begonnen. Zijn favoriete film is “On Her Majesty’s Secret Service”, maar in het Daniel Craig tijdperk weet hij niet welke film nou beter is: “Casino Royale” of “Skyfall”. Gert woont en werkt nu in Barcelona, heeft als andere grote passie (film)muziek en verzamelt veel boeken over films...en James Bond.

2 reacties

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Tom Cruise heeft de lat voor EON dus op 10.000 meter gelegd. Wel, Barbara Broccoli & Michael G. Wilson mogen morgen wel vroeg uit de veren.

    Barbara inzet is om met Bond 25 weer de 1 miljard grens over te gaan net als bij Skyfall. De reden dat dat lukte had niet alleen met de film zelf te maken, was mijn mening destijds. Met de premiere van Skyfall had men twee feestjes te vieren, dat van de film en het feit dat de serie 50 jaar bestond. En dat heeft de wereld geweten. Er draaiden destijds twee campagnes die de grote toeloop voor Skyfall naar mijn mening verklaarde.

    Lukt EON zoiets opnieuw?. In principe wel. Naast het uitbrengen van een nieuwe film volgende jaar is het immers de 25e film in de serie. Opnieuw reden voor een dubbele marketingstrategie, lijkt mij.
    Daarnaast heeft EON met Universal als partner een partij die weet hoe het spel gespeeld moet worden.

  • Dat de film een kassucces wordt, is binnen 3 dagen al duidelijk. Het productiebudget is al bijna binnengespeeld volgens IMDb.
    De vorige aflevering kostte 150 miljoen en speelde bijna 700 miljoen binnen. Bij drie keer de opbrengst van de productiekosten wordt het extra interessant voor alle partijen.

    De hoge budgeten die EON nodig heeft, tegenwoordig al gauw 250 miljoen, nog exclusief 120 miljoen marketingkosten, lijken dus aan de hoge kant.

Registreren